Socjolingwistyka to dział językoznawstwa. Jako początek istnienia lingwistyki mowy (bo takie określenie można stosować zamiennie) przyjmuje się lata pięćdziesiąte dwudziestego wieku. W literaturze spotykamy również inne terminy: socjologia języka i socjologia mowy.

1. Według słownika terminologii językoznawczej socjolingwistyka określana jest jako nauka pomocnicza językoznawstwa zajmująca się badaniem warunków społecznych funkcjonowania języka (por. Gołąb, Heinz, Polański 1968).

2. Encyklopedia wiedzy o języku polskim definiuje ją jako naukę z pogranicza socjologii (częściej: psychologii społecznej) i językoznawstwa, która bada rolę języka w społeczeństwie oraz związki między faktami językowymi a zjawiskami spolecznymi, zwłaszcza między zmianami językowymi i odmianami języka a zmianami socjalnymi i grupami społecznymi.

3. L. Zabrocki (1972) sądzi, że socjolingwistyka bada warianty języka uwarunkowane odpowiednim statusem socjalnym.

Po przeanalizowaniu jeszcze wielu innych definicji wyróznić można następujące cechy socjolingwistyki:

- socjologia to samodzielna (lub prawie samodzielna) dyscyplina naukowa;

- jest to nauka powstała na bazie lingwistyki i socjologii (lub psychologii społecznej);

- jest to gałąź lingwistyki, która bada relacje język - społeczeństwo - język (por. W. Lubaś 2008).